سوخو-۳۴ در برابر F-۱۵E؛ رقابت غول‌های هوایی شرق و غرب

غزال زیاری : در روزهایی که تنش‌های جهانی شدت گرفته، روسیه بار دیگر با تحویل سری جدید جنگنده‌بمب‌افکن‌های سوخو-۳۴ قدرت هوایی خود را به رخ کشیده است. این هواپیماها که توسط شرکت “روستک” تولید شده‌اند، پس از گذراندن آزمایش‌های کامل، به نیروی هوافضای روسیه پیوسته‌اند؛ اقدامی که نشان می‌دهد مسکو در کنار سرمایه‌گذاری روی نسل پنجم جنگنده‌ها، همچنان بر قابلیت‌های اثبات‌شده میدان نبرد حساب ویژه‌ای باز کرده است.

سوخو-۳۴ که در ناتو با نام Fullback شناخته می‌شود، با طراحی خاص کابین دونفره و توانایی حمل ۸ هزار کیلوگرم تسلیحات در ۱۲ جایگاه، یکی از انعطاف‌پذیرترین پلتفرم‌های هوایی محسوب می‌شود. این جنگنده مجهز به رادار آرایه فازی، سیستم پرواز دیجیتال و سامانه جنگ الکترونیک پیشرفته است؛ ویژگی‌هایی که آن را قادر می‌سازد حتی در برابر شدیدترین مقاومت‌ها، مأموریت‌های خود را به انجام برساند.

کارنامه عملیاتی این جنگنده هم پررنگ است؛ از حملات تاکتیکی در سوریه تا نبردهای اوکراین، سوخو-۳۴ توانسته جایگاهش را به‌عنوان یک بمب‌افکن مدرن و قابل اعتماد تثبیت کند. در مقایسه با نسل‌های قدیمی‌تر مانند سوخو-۲۴، این جنگنده نه‌تنها بقاپذیری و دقت بالاتری دارد بلکه به دلیل هزینه کمتر نسبت به جنگنده‌های نسل پنجم، برای ارتش روسیه به گزینه‌ای اقتصادی و در عین حال کارآمد تبدیل شده است و  همین ویژگی‌ها آن را در رده مشابهی با جنگنده چندمنظوره آمریکایی F-۱۵E Strike Eagle قرار داده است؛ هرچند در ارگونومی کابین و دوام مأموریت‌ها مزیت‌های ویژه‌ای دارد.

به نظر می‌رسد بازگشت پررنگ سوخو-۳۴ بیش از هر چیز نشان می‌دهد که این جنگنده، همچنان ستون قابل اعتماد دکترین هوایی روسیه باقی خواهد ماند.

 برای مطالعه متن کامل این مقاله اینجا کلیک کنید.